การวิ่งสมาธิ คืออะไร?
Posted by Kru nawaporn บน เมษายน 28, 2009
สำหรับการวิ่งสมาธิ หมายถึง การวิ่งเหยาะๆ พร้อมกับทำสมาธิด้วยการภาวนาคำว่า “พุท-โธ” ในระหว่างที่หายใจเข้า-ออก เพื่อเป็นการออกกำลังกายและออกกำลังจิตไปพร้อมๆกัน ซึ่งจะก่อให้เกิดผลต่อสุขภาพและสมรรถภาพทั้งทางกายและทางจิตโดยตรง
ทั้งนี้ ถ้าหากวิ่งสมาธิอย่างสม่ำเสมอวันละ 30 นาที จะช่วยให้ผู้วิ่งมีจิตใจสงบเยือกเย็นขึ้น อารมณ์ที่สงบไม่ฟุ้งซ่านนั้นมีประโยชน์ต่อการทำงานหรือทำสิ่งหนึ่งสิ่งใดโดยตรง พูดง่ายๆ การมีสมาธิจะช่วยให้ปฏิบัติงานประสบความสำเร็จ
ส่วนการกำหนดลมหายใจพร้อมกับภาวนา “พุท-โธ” ให้เริ่มทำตั้งแต่ตอนอบอุ่นร่างกายและจิตใจ โดยหายใจเข้า-ออกให้ลึกและยาวพอสมควร และให้เป็นปรกติตามธรรมชาติ พร้อมๆกับภาวนาไปด้วยในใจ
“หายใจเข้าและกำหนดจิตให้รู้สึกว่าลมเริ่มเข้าที่ปลายจมูก พร้อมกับภาวนา “พุท” ลึก-ยาวตามลมหายใจเข้าไปสิ้นสุดที่ท้องบริเวณสะดือ ส่วนการหายใจออกตามปรกติไม่ต้องกำหนดจิต แต่ให้ภาวนาว่า “โธ” ตามลมหายใจออกมาเฉยๆ เมื่อหายใจเข้า-ออกครบ 1 รอบ จะเป็นช่วงที่ปอดพักนิดหนึ่ง”
วิ่งสมาธิแตกต่างจากการวิ่งเหยาะๆตรงที่การวิ่งสมาธิเป็นการบูรณาการระหว่างการเคลื่อนไหวร่างกายเข้ากับจิตใจ คือหลอมรวมเป็นสิ่งเดียวกัน เพราะฉะนั้นระหว่างวิ่งจะนิ่ง ไม่วอกแวกมองซ้ายมองขวาหรือสองข้างทาง จะพุ่งตรงไปข้างหน้าเพียงอย่างเดียว
ขณะที่การวิ่งเหยาะๆเป็นการบริการร่างกาย และระหว่างวิ่งอยู่นั้นหลายคนอาจมองโน่นมองนี่ตามรายทางที่วิ่ง หรือบางคนวิ่งไปคิดเรื่องนั้นเรื่องนี้อยู่ในสมอง อย่างไรก็ตาม การวิ่งทั้ง 2 อย่างมีส่วนหนึ่งที่ต้องทำเหมือนกันคือ ก่อนวิ่งทุกคนจะต้องวอร์มอัพร่างกายเพื่อยืดกล้ามเนื้อ และหลังการวิ่งผ่อนคลายด้วยการเดินเร็วสัก 1-2 นาที (เพื่อป้องกันกล้ามเนื้อฉีกขาด)
ที่มา : หนังสือพิมพ์โลกวันนี้
ขอบคุณ: สาระสุขภาพ จากสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ
