กรณีศึกษาเศรษฐกิจพอเพียงของเยาวชน

จากกรณีศึกษาการเข้าถึงปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของเด็กและเยาวชน รศ.ดร.สมพงษ์ จิตระดับ อาจารย์คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เปิดเผยว่า

จากการเก็บข้อมูลกลุ่มตัวอย่าง 62 คน เป็นชาย 17 คน หญิง 45 คน ระดับการศึกษาแบ่งเป็น 

·  ประถม 16 คน

·  ม.ต้น 25 คน

·  ม.ปลาย 17 คน

·  อาชีวศึกษา 1 คน

·  อุดมศึกษา 3 คน

ผลการศึกษาพบว่า

ของใช้ส่วนตัวที่เด็กและเยาวชนมี 3 อันดับแรก คือ

·  โทรศัพท์มือถือ สูงสุดคือ 83.87%

·  คอมพิวเตอร์ 35.48%

·  กล้องดิจิทอล 30.65%

ค่าเฉลี่ยเงินที่ได้รับมาสถานศึกษา วันละ 89.92 บาท

·  ส่วนใหญ่ใช้จ่ายเพื่อซื้ออาหาร ขนม ค่าเดินทาง อุปกรณ์การเรียน ตามลำดับ

·  ในแต่ละวันเด็กและเยาวชนจะมีเงินเหลือเก็บเฉลี่ย 35.78 บาท  

แหล่งความรู้เรื่องเศรษฐกิจพอเพียงที่เด็กและเยาวชน ได้รับทราบสูงสุด คือ

·  ผ่านรายการโทรทัศน์ 52 รายหรือ 31.14%

·  ครู อาจารย์ 44 ราย หรือ 26.35%

·  อินเตอร์เน็ต 18 ราย หรือ 10.78%

·  พ่อแม่ และคนในครอบครัว 16 ราย หรือ 9.58%

การเรียนการสอนเรื่องเศรษฐกิจพอเพียงในโรงเรียน ใช้เวลาประมาณ 2-3 คาบต่อสัปดาห์ พบว่า

·  วิชาที่สอนมากที่สุด คือ สังคมศึกษา

·  รองลงมา คือ พระพุทธศาสนา ภาษาไทย ภาษาอังกฤษ และการงานอาชีพ

เด็กและเยาวชนเห็นว่า ครูควรปฏิบัติตนเป็นตัวอย่างในเรื่องเศรษฐกิจพอเพียง

·  ไม่ควรแต่งตัวตามแฟชั่น

·  ไม่ใส่เครื่องประดับราคาแพง

·  ไม่ใช้สินค้าแบรนด์เนม

·  ครูควรรับประทานอาหารของโรงเรียน

นอกจากนี้ยังควรใช้สื่อ อุปกรณ์ ประกอบการสอนเรื่องเศรษฐกิจพอเพียงให้การสอนน่าสนใจมากขึ้น และควรนำเด็กไปทัศนศึกษานอกสถานที่ ให้เห็นการปฏิบัติจริง เช่น โครงการหลวง โครงการพระราชดำริต่างๆ

สำหรับความเข้าใจเกี่ยวกับความหมายของคำว่า เศรษฐกิจพอเพียงนั้น เด็กและเยาวชน เข้าใจว่า หมายถึงการกินอยู่หรือใช้ชีวิตอย่างพอเพียง รู้จักพึ่งพาตนเอง ไม่โลภ ไม่เบียดเบียนผู้อื่น รู้จักประมาณตน ใช้จ่ายอย่างมีเหตุผล ประหยัด ไม่ฟุ่มเฟือย ไม่มีหนี้สิน รู้จักออม มีความสุขพอเหมาะกับอัตภาพของตน

ขอบคุณที่มา : www.sufficiencyeconomy.org